محمدرضا گلزار؛ قهرمان جامعه ای شکست خورده

نمایش موفقیت گلزار نشانه ای از معناداری تلاش نیست؛ سندی علیه معناداری تلاش است، هرچند او می کوشد در قاب تصویر، خود را تبلور استعداد و سخت کوشی نشان دهد.

  حامد خانجانی گاهی صفحات عمومی اینستاگرام را بالا و پایین می کنم؛ نه از سر علاقه، بلکه برای آنکه از حال وهوای بخشی از جامعه باخبر شوم.

پس از آنکه ویدئوهای مصاحبه اخیر محمدرضا گلزار فضای مجازی را پر کرد، سری به صفحه او زدم؛ صفحه ای با بیش از دوازده میلیون دنبال کننده.

نکته این که از میان سی وسه دنبال کننده مشترکی که می شناختم، بیست وهشت نفر مرد بودند.

این مشاهده محدود چیزی درباره ترکیب جنسیتی میلیون ها دنبال کننده او اثبات نمی کند؛ زیرا دنبال کنندگان مشترک بیش از هر چیز شبکه ارتباطی خود مرا نشان می دهند.

بااین حال، پرسشی را پیش آورد: گلزار برای بخشی از مردان ایرانی نماینده چیست؟ به نظر می رسد گلزار دیگر صرفاً یک بازیگر یا خواننده نیست؛ تجسم تصویری است که بازار از مرد موفق ساخته است: خوش چهره، خوش اندام، ثروتمند، زورمند، مشهور، سوار بر خودروهای گران قیمت و ظاهراً برخوردار از توجه زنان.

احتمالاً بعضی از مردان از ظاهر و رفتارش الگو می گیرند و برخی با آمیزه ای از تحسین، حسرت و کنجکاوی او را دنبال می کنند تا بفهمند چرا این مرد تا این اندازه دیده شده است.